.chvad.

Category: .reviews.

  • Zware Metalen – Chvad SB “Crickets Were the Compass” (2014)

    Chvad SB maakt al dik twintig jaar muziek/geluid voor films. Niet dat het op een soundtrack terechtkomt, daarvoor is het meestal te abstract, te ongemakkelijk, te discordant & discomforting zoals velen het noemen. Deze keer is er alsnog een pak geluid geregistreerd en als Crickets Were the Compass op de markt gebracht. De veelheid aan…

  • Gonzo Circus – Chvad SB “Crickets Were the Compass” (2014)

    Verwijmeren debuteert (www.softcorridor.net) met een plaat die nauw verwant klinkt met zijn familienaam. Levend en ademend in Delft en afgestudeerd fysicus reist hij reeds jarenlang met het openbaar vervoer, meestal voor lange afstanden en dus voor een langere tijdsduur. Dan kijkt een mens door het raam en gaat aan het nadenken, aan het mijmeren en…

  • Lords of Metal – Chvad SB “Crickets Were the Compass” (2014)

    It might be the case that Chvad SB was on the radar of the Creative Ellipse record label, but fact remain that this innovative and progressive one man project has extremely little to do with metal in general. When I say Things Outside The Skin, Tongue Muzzle, The Qualia and the pioneers of this genre…

  • Babysue / LMNOP – Chvad SB “Crickets Were the Compass” (2014)

    Up to this point in time Chvad SB is probably best known as a former member of the bands Things Outside The Skin, Tongue Muzzle, The Qualia, and Controlled Bleeding (he also runs the record label Facility). Crickets Were The Compass is the third album released under his own name. Chvad has had ties to…

  • Deaf Sparrow – Chvad SB “Crickets Were the Compass” (2014)

    Holy living God, this is probably the worst album cover we’ve ever seen. So bad, in fact, it’s the sole reason this album didn’t get a perfect score. Now, hey, hey now, wait up, we love the music, but it deserved something better! Something with this much value musically needs a proper visual representation. In…

  • Trust – Chvad SB “Crickets Were the Compass” (2014)

    Auf dem Cover steht ein naiv gemalter Hund in zerbombter Stadtlandschaft. Vor ihm liegt ein Ball. Über die Schulter sucht der Hund womöglich den Blickkontaktzu seinem Menschlein, um ihm den Ball zu bringen – wobei dort wohl kein Menschchen mehr ist. So wenig bedrohlich die Szene wirkt, so wenig scheint der dunkle Ambient-Sound wirklich beunruhigend.…